Download hier het programma als pdf
Als u niet over Acrobat Reader beschikt dan kunt u deze software hier downloaden

Programma voor het seizoen 2012-2013

Een ‘Fantastisch’ Programma…..!

Joseph Haydn (1732-1809)
Trio in G groot Hoboken XV:15 (1790)
fluit-cello-piano

Albert Roussell (1869-1937)
Joueurs de Flûte opus 27 (1927)
fluit-piano

Robert Schumann (1810-1856)
3 Fantasiestücke opus 73 (1849)
cello-piano

Pauze (Syrinx van Claude Debussy voor fluit solo)

Frédéric Chopin (1810-1849)
Fantaisie in f klein opus 49 (1841)
piano solo

Florent Schmitt (1870-1958)
Chant Élégiaque (1903)
cello-piano

Eshkhemet  (oude Armeens volksmuziek)
cello solo 

George Gershwin (1898-1937)
Porgy and Bess (1935) Arrangement: Arie Boers
fluit-cello-piano

Laat u meevoeren door de klanken van die zeldzame creatieve geesten die in staat zijn om u binnen enkele minuten in
een ‘fantastische’ wereld van uiterst originele invallen te brengen, vaak geïnspireerd door poëzie, mythologie en religie;
waar ambacht spel wordt, werkelijkheid droom, aarde hemel….

Joseph Haydn, leverancier van vele in opdracht geschreven werken, stijgt ver boven zijn ambachtelijke vaardigheden
uit en speelt een prikkelend spel met thema’s, harmonieën en vorm.
Albert Roussel tilt ons op naar mystieke en niet-westerse sferen, waar vier fluitspelers ons een blik gunnen in hun
leefwereld.
De heftig bewogen romanticus Robert Schumann maakt ons in de oorspronkelijk voor klarinet en piano
gecomponeerde ‘Fantasiestücke’ deelgenoot van zijn poëtische tederheid en vurige energie, daarbij op grillige wijze
uitdrukking gevend aan zijn gemoed…
Daarna wijzen de amoureuze intenties van Syrinx en Pan ons de weg terug naar het toneel, precies zoals Claude
Debussy het bedoelde, namelijk als muzikale ondersteuning van een toneelstuk.
Zo zijn we in de wereld van twee andere geliefden aanbeland, Frédéric Chopin en George Sand: de Fantaisie opus 49
wordt door Liszt beschouwd als een dialoog tussen de overgevoelige componist en de schrijfster en feministe
avant-la-lettre George Sand.
Klagende celloklanken, zwevende guirlandes en akkoorden in de piano, op zoek naar vrijheid van harmonie en timing:
Wagneriaanse Jugendstil in de Chant Élégiaque van Florent Schmitt, als een geparfumeerde brief op de leestafel
van Louis Couperus….
Eenzaam klinkt de doudouk….de avond valt en een roodgouden gloed kleurt de Armeense bergen; bij de waterput
een dromend ezeltje….
En tenslotte de dramatische en hartstochtelijke liefde tussen Porgy en Bess, die George Gershwin in een heel
persoonlijke stijl verklankt: Intiem verlangen, passie en gevaar; een synthese van jazz en klassiek.